Dagboek 2020 naar onderkant Vermijd onnodig Engels! sitemap

27 mei. De meeste mensen zullen vroeg of laat wel Meconopsis cambrica in hun tuin krijgen, Oranje of citroengeel. Ik heb ook nog een oranjerode, maar dat is een kweek van Roy Brown van Plantworld 'Frances Perry', met veel kleinere bloemen en meer oranje dan rood. 

De bleekoranje exemplaren probeer ik er steeds uit te halen. Dat lukt niet zo een, twee, drie als een plant een penwortel heeft. Dus pluk ik zoveel mogelijk af en als de bloemen meteen in het water gezet worden lukt het wel eens in een vaas. Meestal gaan ze hangen. Ook goed. hommels vinden de oranje stukken lekkerder dan de gele. Er zitten er soms wel 4 tegelijk in een bloem. En dan denk ik dat ik ter wille van de hommels de oranje misschien moet laten staan ...

                                         PLANT GEEN IEP IN JE TUIN ALS JE GEEN NARIGHEID WILT.
26 mei. Af en toe kun je ergens spijt van hebben: enorme, woedende spijt zelfs.

Ik kreeg een paar jaar geleden, toe de els er hier uitging, van iemand een jeugdige iep. In Voorthuizen, waar we ooit een zomerhuisje hadden, stonden beeldige zuilvormige iepen ... Ik plantte de iep in het gat van de els. Kreeg spijt van de iep: vol plakkerige narigheid. Tuinman verwijderde vorig jaar de iep en plantte de styrax die ik 7 jaar geleden eigenlijk al wilde. De styrax doet het nog niet heel goed, er zitten wat miezerige bloemetjes aan en hij oogt schriel. 

Wijlen iep produceert WORTELOPSLAG. Overal verschijnen baby-iepjes en ik krijg ze nauwelijks weg.

23 mei. Over de liquidambar hier in de tuin schrijf ik zelden iets. En dat terwijl de bast van de boom een van zijn sterke punten is! Kijk maar, hoe spannend.

De besjes die je ziet zijn van de krentenboom.

22 mei. Ze staan er elk jaar en het worden er steeds meer, omdat ze rijkelijk zaad produceren: Anomatheca laxa  .  Wat een vrolijk bloemetje! Op de foto zijn ze iets meer oranje dan in het echt, daar zijn ze meer koraalrood. Er bestaat ook een witte met een rood hartje, maar ik ben mijn enige zaailing  kwijtgeraakt. Als je graag zaad wilt meld je dan aan!

Het is behoorlijk warm en erg droog. Op zowel Rosa glauca als het Perzische roosje veel bladluizen = een heleboel groen rupsjes. Ze hebben het gemunt op de knoppen. Omdat ik niet zo goed op de tuin let op het ogenlik heb ik niet gezien dat ongeveer alle knoppen van het Perzische roosje al zijn opgegeten.  Verdorie! Volgens internet en deze foto zijn het de rupsen van een piramide vlinder. En ik ga ze NIET opkweken, maar mik ze in de container.

18 mei. Dit vind ik een heel fraaie combinatie, maar van de planten weet ik de namen niet. Ja, een origanum en een campanula ... Ga eens even zoeken! De origanum moet wel een beetje worden uitgedund, want de campanula komt er maar met moeite doorheen. Ook daar wat aan doen!
Bij de origanum vind ik via Googles Origanum 'Aureum crispum' . Die zou niet in de volle zon mogen en ook niet helemaal winterhard zijn en die voorwaarden kloppen hier niet! 
De campanula zou 'Addenda' kunnen zijn, ware het niet dat ik er eentje, die zeker weten 'addenda' heet en  die ik later heb geplant, maar heel traag tot leven komt en liefst tussen de stenen staat!  

16 mei. Toen ik vorig jaar de roos uit de voortuin liet weghalen ontstond er uiteraard een (fijn!) gat. Ha, nieuwe planten. Ik mag graag planten kopen bij 'Kwaliteitsplanten' via internet. Ik koos voor Rudbeckia Henry Eilers; voor een Aster 'Eso Murazake' of zo, met mooie donkere stelen en aanbevolen in groei en bloei, en voor nog zo wat dingen , w.s. een linaria die iets met 'Peachy' heet. 

Je moet met nieuwe planten, t.w. waar je geen ervaring mee hebt, altijd maar afwachten wat er gaat gebeuren. 'Henry Eilers' is gevoelig voor slakken als hij net begint. Daarom heb ik de planten die ik al eerder gekocht had w.s. nooit gezien. Slakkenkorrels eromheen voor het begin en 's nachts rapen... De aster lijkt mooi te worden want hij heeft donkere stelen en ik vind het nu al een mooie plant. Van de linaria verwachtte ik een kruipertje en dat zag ik nergens, helaas! Tot gisteren: toen trof ik ineens deze beeldschone linaria in bloei!!! Prachtig bij Heuchera 'Ginger Ale' waar ik stiekem een beetje verliefd op ben. 

12 mei. Hoewel ze al een klein beetje over hetmooiste punt heen zijn is deze Camassia leichtnii tamelijk spectaculair. Hij doet het beter dan voorgaande jaren. 
De ijsheiligen vallen mee, het is niet lekker warm, maar meestal zonnig en af en toe een buitje. De wind is goed te verdragen. Met een graad of 14 is het goed uit te houden.

11 mei. Na een paar dagen echt lekker warm zijn nu de IJsheiligen gearriveerd: Pancratius, Mamertius, Servatius en Bonifacius. 3 straten hier vlakbij zijn naar hen vernoemd, niet naar Mamertius ... Na de 14e zijn ze volgens de berichten vertrokken en kunnen we aan de zomer beginnen. Vandaag even afzien met weer koude wind en zo.
8 mei. Gisterenmiddag voor het eerst een ooievaar in Zoeterwoude gezien.  Lekker weer.
7 mei. Is het niet ongelofelijk dat sommige zaailingen al directte herkennen zijn? Aan hun kiemblaadjes zelfs. Dit is onmiskenbaar Oost Indische kers. Wit! Dat kun je er nog niet aan zien ... Ze zijn 3 dagen geleden opgekomen.

6 mei. Mei is uiteraard feest in de tuin. Het is zonnig, vrij koude wind en heel droog. Het laatste is wél vervelend, want dan moet ik sproeien en dat is een kil werkje. 
Corydalis 'Spinners' en Camassia leichtinii in bloei. Allebei op z'n mooist als ze net beginnen ... Ik kan me van de camassia niet herinneren dat hij witbont blad had. Het is wel een sterke, goed terugkomende soort.

5 mei. Dit vliegje lag in de vensterbank; niet veel groter dan 1/2 cm. Wat een mooi vliegje. Volgens mijn boekje over insecten en spinnen is het een 'boor'vliegje. Kijken of ik meer kan uitvissen. Het pootje ging eraf toen ik het zó probeerde te leggen dat ik een foto kon maken.

Nee, de specifieke soort kan ik niet vinden, maar als je googlet op boorvliegen en afbeeldingen kun je meer soorten zien, de meeste heel mooi!

Bij mijn broer staat ook een plant met gigantisch groot blad , 50 cm of zo. Misschien is het wel een berenklauw en die wil je niet in je tuin, toch? Ook niet met zo'n mooi blad.

 

 

 

 

 

 

Sering met clematis bij mijn broer en zijn vrouw.

4 mei. Wandelingetje in de buurt met een camera op zak, begin mei, hieronder! Iemand in de straat had geen zin om te snoeien ... en dan krijg je dit na een winter zonder vorst. Iets verder naar beneden: een ceanothus die zó bloeit krijg je ook van zo'n winter.  Bij Anke: een gele boompioen.

Om te bepalen of ik iets in de tuin wil aanschaffen, m.n. grote dingen zoals bomen of struiken, kijk ik in deze volgorde naar de eigenschappen van die boom of struik: 1) heeft hij een goede vorm 2) heeft hij mooi blad en 3) heeft hij aantrekkelijke bloemen.  Bij een sering zeg ik 'nee' tegen de eerste twee criteria, dus een sering wil ik niet in de tuin. Maar hier vlakbij bloeit er eentje met echt roze, grote bloemen, heel mooi. Die bloemen dan! Daarna is het elf-en-een-halve maand niks. Kijk: die pioenboom hierboven bloeit ook maar even. Maar hij heeft een leuke vorm en prachtig blad. En fantastische bloemen! Je moet er flink voor betalen en bovendien geduld hebben, maar dan heb je ook wat.
Mijn broer houdt niet van veranderen. Dus toen de tuin er een paar jaar geleden werd opgeknapt mocht zijn joekel van een sering er niet uit. Mijn schoonzus had me om advies gevraagd en ik had bedacht dat er door die sering een clematis gejaagd kon worden, om hem in andere seizoenen nog een beetje acceptabel te maken. De bedoeling was zo'n kleinbloemige, die vanaf juni lang bloeit, maar ik kan even niet op de naam komen. Het advies werd deels opgevolgd en er kwam een Clematis ... montana doorheen. Gisteren zag dat eruit als een reusachtig, beeldschoon, roze en paars boeket! Ik had helaas geen camera bij me. Later: Clematis viticella.
Ik heb er wel een in de tuin, de vorm is niet geweldig, maar ook niet heel lelijk en niet te groot. Hij heeft in het voorjaar prachtig, bronzig-geel blad, maar hele lelijke bloemen. Nou ja, die kun je eruit knippen, toch? 
Dit jaar ziet ie er niet goed uit. W.s. heeft hij een hele grote snoeibeurt nodig. Dat ga ik maar eens doen. En als het niks wordt met de snoeibeurt, dan komt er een andere struik. Een krentenboom of zo, altijd mooi.

Met het nieuwe tuinseizoen komen de 'afdankertjes' weer op tafel: een propjesakelei met oranje slaapmutsjes en oranje meconopsis.
3 mei. Het werd tijd om hem een keer onder handen te nemen: mijn Geranium 'Chelsea Gem' . Die heb ik al minstens 30 jaar. Maar hij is al 100 jaar of meer in de familie, want de oerplant was van de oma van Ko. Ko is zelf bijna 80, kun je nagaan! Hij is hier bij ons ook al heen en weer naar Frankrijk geweest.
Ik heb de oude plant nogal fors aangepakt en weet niet of ie daar weer bovenop komt. Alle afgeknipte stukjes heb ik gestekt en die zijn allemaal aangeslagen. Gisteren zijn ze opgepot. Ik heb er 7 zoals de (oer)moederplant en een eigenwijze, die groen blad heeft. Als iemand een stekje wil dan hoor ik het wel.

Ik vind sommige akeleien prachtig, sommige héél lelijk. In eigen tuin heb ik er hier deze week nog eentje uitgetrokken wegens te onappetijtelijk! Je hebt ze met lange sporen en je hebt propjes. Propjes hoef ik niet. Deze, bij Lenie Z. in de tuin een eindje verderop, vind ik prachtig, zelfs al hebben ze niet echt lange sporen, vooral samen met de gele euonymus. Wat een fraaie combinatie. En ze had hem zelf nog niet eens gezien! 

Dit is die akelige rups op ongeveer ware grote ...

Je kunt op de foto wel goed zien wat zijn échte pootjes zijn, die voorste 6, en wat de schijnvoetjes. 

Maar er is niks aan: hij is niet leuk om te zien en zit alleen 's nachts te knagen. Overdag verstopt ie zich.

30 aprilViola 'Heartthrob'  is een prachtige plant, maar lijdt, vrees ik, aan twee gebreken die je bij viooltjes kunt aantreffen. 1) de slakken vinden hem heerlijk 2) volgens mij cleistogaam. Verdorie!!  Kom ik ook nog eens tot de ontdekking dat cleistogaam met een -c- moet ...

Vorig jaar (dagboek, '19, bij 5 april)  een foto van een superieure combinatie van dit viooltje - zonder bloemen - Bowles' Golden Grass en Ipomea batatis, een plant die wel een voor hanging baskets wordt aangeboden, met pijlvormig, donker blad. Het geheel werd zo fraai omdat de planten in een fabelachtige mooie, gele pot stonden.

Het feit dat ik, met mijn voortschrijdend geheugenverlies, uit mijn hoofd de plantennamen hier kan opschrijven is wel een indicatie hoeveel indruk de compositie op me gemaakt heeft! 

28 april. Zo, eindelijk regen. Natuurlijk heb ik liever lekker weer, met zon en 20° minimum, maar regen was hard nodig. 's Nachts een uurtje regen, tussen 2 en 3 of zo, en dan verder lekker weer. Winter, met vorst en sneeuw, van half december tot half februari, Elfstedentocht erbij, helemaal te gek. Maar helaas we hebben er niks over te zeggen!
Aan de voorkant van het huis hebben de vorige bewoners, die, denk ik, enthousiaste tuiniers waren toen ze het nog konden, een cirkel laten aanleggen in de buitenste hoek van de tuin. Rondom een ring van kinderhoofdjes. In het midden stonden 3 aftandse berken toen wij het kochten. Gelukkig mochten die eruit. De stronk is blijven zitten en zal inmiddels wel aardig verteerd zijn. Ik heb er een grote, grijze, prachtige pot neergezet, want 7 jaar geleden wilde daar natuurlijk niks groeien. 
In elke tuin heb ik wel een voorjaarsplek: krokussen, helleborus, primula's, vergeet-me-niet en meer bijzondere dingen zoals isopyrum en ...? staan daar in de lente mooi te wezen. Nu loopt het op z'n eind, maar al dat bloeiende zenegroen (donker blad natuurlijk) en de zo lang bloeiende primula's van verschillende makelij maken het nog leuk. In de zomer is het minder aantrekkelijk, maar wel begroeid. Veel ophiopogon b.v. en daar komen knalblauwe besjes aan. Omdat ik niet kan onthouden waar alle bollen staan en/of de paar planten die na het voorjaar verdwijnen, mag ik er nooit graven!

27 april. De meneer van de vlinderstichting, die ik vroeg om de naam van de uilenrups, was teleurgesteld in mij, omdat ik de twee vraatzuchtige beesten op mijn appelboompje in de container had gegooid. Gisteravond vond ik weer zo'n engerd en ik had het hart niet om hem weer in de container te doen, maar heb met zorg een rupsenopfokbakje geprepareerd (om 1/2 12 's avonds, want het is een nachtdier, die rups): i.e. een laagje aarde in het bakje want de rups zit overdag in de grond, klein vaasje erin met een takje met blad. En nog kon ik haast niet slapen, want was de aarde wel OK?, niet natgemaakt ... en zou het blad van Malus 'Red Sentinel' wel aan de smaak van de rups tegemoetkomen?  IK ging natuurlijk niet nóg meer blad van mijn appelboompje afhalen! Er was één blad afgeknaagd vanmorgen en ik heb geen protest gehoord! 
Het is dat ik 80 jaar geleden al van de rupsen was! Mijn familie beweerde tenminste, dat ik toen ik 2 was al hevig door de beesten gefascineerd was. 

Soms vind ik het blad van een plant zó mooi dat ik de plant ook laat staan als het eigenlijk een lastpost is. Rode zuring is er zo eentje. Hij komt overal op en je kunt hem niet eens echt makkelijk verwijderen ... Maar wat een prachtig blad!

Jarenlang mocht er ongeveer alleen maar blauw in de tuin, met hier een toefje beschaafd grijs ...

Als je een tijdje in Frankrijk hebt getuinierd op rottige grond en met een moeizaam klimaat ga je wel anders denken. Je laat niet alleen rode zuring staan, maar zelfs een rode ... nee: geen klaproos, een rode meconopsis. Van Plantworld in Engeland en hij heet 'Frances Perry'. Misschien zit het in de naam dat ik er een zwak voor heb, per slot is de melodie van Jerusalem van Hubert Parry. Allemaal even nakijken voordat ik onzin zit uit te kramen. (Was ook zo!)

Gecombineerd met Heuchera 'Ginger Ale'. Super heuchera soort, van Kwaliteitsplanten.

Vanmorgen nogmaals naar het park in Voorschoten geweest. De aanwijzingen van Marianne zorgvuldig opgevolgd en Marleen zag de vaantjesboom het eerst. Mijn foto is niet goed want de camera stond op macro. Zul je altijd zien. Maar met een mede plantliefhebber door zo'n mooi park wandelen is leuk: we waren verrukt van dezelfde planten zoals échte 'bluebells' ( de bloemetjes hangen aan één kant van de steel i.p.v. eromheen zoals bij die vervloekte boshyacint. Vervloekt omdat: je 'm nooit meer kwijt raakt en er heel veel onaantrekkelijk blad aan komt). En enthousiast over een struik/boom, waarvan ik denk dat het Prunus padus  is, maar dat moet ik even nakijken. Die naam associeer ik altijd met 'Stabat mater', en als ie in mijn hoofd komt komt ook gelijk de melodie van Stabat mater binnen ... Ja, P.p.  Er staat me alleen bij dat er iets was met Prunus padus. Veel luizen of zo.
Die witte hieronder, 24/4, moet ik nog uitzoeken, zeker geen daslook, maar eerder een soort allium dan een hyacintachtige.

26 april. Deze geranium is een tijdje geleden komen aanwaaien. Een zgn adventieve plant, vind ik een mooi woord. Zoals de pekanjertjes al meer dan 20 jaar geleden ineens verschenen op nr 72, mee naar Frankrijk zijn verhuisd en daarna weer opnieuw in de Nassaulaan zijn geplant, zij het op een ander nummer. Hij hieronder heet Geranium sylvaticum  en hij is komen aanwaaien in blauw en wit.  Korte bloei, wel leuk, zaait zich uit, maar niet hinderlijk. Allium triquetrum  heet die witte.
Ik heb een boekje, alleen maar over geraniums. Dat wordt eens flink zoeken, want de geranium hieronder kan ik niet thuisbrengen. G wallachianum, zit in mijn hoofd, maar die is het niet. Zoeken op internet levert de meeste gelijkenis op met G. himalayense 'Gravetye' op, maar himalayense komt niet voor in het geraniumboekje. Een mooie soort en hij is zo maar uit de lucht komen vallen! Vaste plant, tot nu toe geen uitzaai.

Van Maria gekregen Oxalis acetocella. Morgen foto? Leuk voor onder de styrax in de witte kant van de tuin.

25 april. In de plantenclub is iedereen foto's met elkaar aan het uitwisselen, heel leuk. Een heel spannende kreeg ik van Marianne Keemink, die een opname stuurde van een bloeiende vaantjesboom in een park in Voorschoten. Ko is altijd bereid om iets voor me te doen: wij naar Vooschoten.
Probleem 1  was het vinden van de Julianalaan, want de GPS gaf: Juliana van Stolberglaan en Prinses/koningin Julianalaan ... en we vonden Beatrix en Irene en zelfs Friso en Wilhelmina, maar nergens een bordje met Julianalaan. Maar wacht: wel Berkhoutpark ... 
Is dat even een mooi park! En niet eens hier ver vandaan. Het stond vol moois, zoals hieronder een hyacintachtige ...? Of een alliumsoort? Geen daslook, want dat ruik je! O ja, natuurlijk: Allium triquetrum . 
Ook de bloesemboom - Malus hupehensus , met dank aan Patrick Spiegeler van de Voorschotense plantsoenendienst - hierboven vond ik prachtig.


Park Berkhout in Voorschoten en hiernaast de foto van Marianne van de vaantjesboom. Davidia involucrata . Ik wist van zijn bestaan, maar heb hem nog nooit gezien.

Die vaantjesboom hebben we nooit kunnen vinden, maar we hebben wel een lekkere wandeling gemaakt en bedacht dat we vaker naar dit park moeten gaan. In Zoeterwoude is er niks en in Leiden weet ik ook geen park dat hier maar in de verte aan kan tippen. 

 

 

In eigen tuin: eerste bloemen aan de blauwe corydalis, w.s. 'Spinners'. 

24 april. Tussen de stenen tegenover de keuken heeft Viola sororia  in de witte uitvoering zich flink uitgezaaid. Ik heb inmiddels een heel stel variëteiten: 'Freckles', 'Blue Freckles', een effen paarse en die paars met witte, maar de roodpaars met witte heb ik dit jaar niet gezien.
Een van de mooiste planten in mijn tuin. De bloei duurt niet lang, helaas, en hij zaait zich niet uit zoals de meeste Geranium phaeum  soorten. Deze heet  Wendy's Blush' en is te koop bij André van Kingfisher in Boskoop (alleen op zaterdag) en is vernoemd naar zijn vrouw. Ga vooral een keer naar André in deze tijd - blijf op 1,50 meter! - want ook de blauwe corydalissen zijn om je vingers bij af te likken.

23 april. Tussen de stenen van het door de voortuin bloeit deze mini-iris, Iris pumila , en tussen de foto's vond ik een plaatje van een volwassen bidsprinkhaanwijfje - foto Zuid Afrika, begin dit jaar. Ik word altijd blij van een bidsprinkhaan en ook van deze foto. De kolibrievlinders zijn al in Nederland, misschien komen de bidsprinkhanen ook wel eens. Dit soortje was maar klein, cm of 5 hooguit (Knysna).
Vorig jaar heb ik de roos middenvoor weg laten halen. Die woont nu bij Marleen en is daar gelukkig, zo te zien. In het ontstane gat van alles geplant, o.a.: hier rechts is Heuchera 'Ginger Ale '. Ik vind de combinatie van het blad, de roodachtige stelen en de gele bloemen wonderschoon. Hij staat ook erg mooi met 'Bowles' Golden Grass'. 

Scilla hyacinthoides 'Blue Arrow'  is goed opgekomen, maar in 3 planten zie ik maar één knop. (Verberghe)

Dan moet er nog ergens een gele linaria staan (nog niet gezien) en Rudbeckia 'Henry Eilers'  waar ik zo'n moeite voor heb gedaan. Die zijn opgekomen, een goed, een half en een nog niet in zicht, maar ik geloof dat de slakken hem lusten ...
Ja hoor, gewapend met tangetje, doosje en hoofdlamp haalde ik er gisterenavond laat 6 uit. In de diepvries ermee en dan later in de sloot. 

Van de bollen die ik voor de winter had besteld heeft één narcis viridiflorus kloon gebloeid, de ander niet , begeerlijk maar erg duur (voor één bloemetje bijna 8€ betalen is eigenlijk te gek). Ook van Gladiolus tristis is niks terecht gekomen. In Frankrijk, met die rotgrond, deed ie het prima!!
Deze Aster ageratoïdes 'Eso Murazake'  op aanbeveling van iemand die een artikel in Groei en Bloei over asters had geschreven. Ik ben weg van donkere stelen, dus wat mij betreft al goed!
Er moet ook een 2e aster staan ... A. radulata 'Twilight', maar nog niet gezien. Het staat vol uitgebloeide krokussen  en speenkruid en zo, vreselijk. Ik weet niet precies waar wat!

De fuchsia van Marleen, 'Amethyst', ziet er goed uit en het zou me niet verbazen als die al gauw gaat bloeien.

22 april. Er is gisteren iets gebeurd met de browser, waardoor sommige foto's gedraaid kunnen zijn. Er wordt naar een oplossing gezocht!
De eerste blauwe corydalis bloeit. Een van mijn lievelingsplanten. Later foto.

Smyrnium perfolitatum  in bloei, hartstikke mooi.. Daarvan begrijp je ook niet dat je het niet overal ziet. Geweldig in boeketten. Later in het seizoen heb ik zaad ter beschikking. Makkelijk! je kunt het ter plaatse zaaien. Twee-jarige plant en in het eerste jaar moet je uitkijken dat je de zaailingen niet voor onkruid aanziet!!! Laat me weten als je zaad wilt, dan schrijf ik het in mijn agenda. 

Ik heb de magnolia gesnoeid en de wonden van de dikke takken behandeld met Echinaforce/ weerstand van Vogel. Is me na het snoeien van de toverhazelaar goed bevallen!
Nu er meer ruimte is gekomen onder en achter de magnolia hoop ik dat de bijen weer meer lol krijgen in hun hotel en dat Iris 'Silver Edge' misschien weer eens bloeit. Dit jaar zal het er nog wel niet van komen!

20 april. Het appelboompje, dat ik van Rudolpho gekregen heb, staat er niet heel florissant bij, op één tak na. Dit jaar, had ik me voorgenomen,  ga ik beter voor de tuin zorgen dan ik het vorig jaar met al die narigheid gedaan heb. Het was dus met enige schaamte dat ik veel te laat twee hele dikke uilenrupsen in het boompje vond. Verdorie! Als ik dit jaar twee appels krijg is het veel!
Maar er is een positieve kant aan. Want omdat ik nog steeds niet wist wat voor rups die veelvraat  is heb ik aan de Vlinderstichting gevraagd of zij me dat misschien kunnen vertellen. Het is w.s. de rups van een agaathvlinder
Ik vind het raar dat ik nergens in een van mijn tuinboeken, noch in een van mijn insectenboeken of bij Google heb kunnen vinden welke zich oprollende, vraatzuchtige rups mijn 'uilenrups' nu precies was. En Rob Rossel wist het!
Mijn favoriete hippeastrum: 'Misty' .  Ik had hem aan mijn zus Paula gegeven. Zij deed er niet veel mee, vrees ik, want de Alzheimer had haar in zijn akelige greep. Vorig jaar zomer heb ik hem weer mee naar huis genomen, maar ik verwachtte er niet veel meer van. En kijk: toch in bloei.

Mijn zus is inmiddels overleden, maar vandaag denk ik aan haar. 

19 aprilAllium "Cameleon '. Mooi hè? 
Alles is heel vroeg, ik heb al lelietjes-van-dalen in bloei en al een sering gezien.

12 april. in de tuin van Marleen: Fothergilla  is een plant die ik nooit gehad heb. Hij wil een beetje zure grond, geloof ik. Maar in volle bloei wel heel mooi, en in de herfst helemaal goudgeel.

Ook erg mooi: een tulp die 'Silver Cloud'  heet. 

Hieronder een judaspenning van een onbekend merk en een prachtige kleur, in het echt mooier dan op de foto, en een tulp, die ik niet heel mooi vind, maar wel bijzonder, met ook een wit lijntje aan de rand van het blad. 

  12 april. In eigen tuin: Ajuga 'Chocolate Chip' , met heel leuk, klein, donker blad. Deze tijd wordt het fotograferen bemoeilijkt door het vele loof van de boerenkrokussen, dat er eindloos aan blijft zitten
Ajuga met donker blad en roze bloemen kan ik zeer waarderen. Deze is tussen de stenen komen staan bij de garage en heeft gezelschap van een sedum die van het sedumdak gevallen is. Nu even heel mooi, maar dat is op de foto niet goed te zien, morgen of zo nog een keer proberen. Er zijn nog 3 soortgelijke ajuga's, twee voor de keuken, een langs het pad naar de voordeur. 

Ook de ajuga met heel klein blad, 'Chocolate Chip' kan ik erg waarderen. Eens kijken of daar al een foto van te maken valt.

11 april. Het is al een week behoorlijk warm en daardoor bloeit er veel, en ook vroeg, maar het ook weer zó voorbij. Uitbundige Peppermint Stick samen met Bergenia 'Bressingham White' , leuke combinatie. Het is ook heel droog. 

Maandag wordt het ineens weer koud, zit er dik in, wel vervelend!

10 april. In 2013 kreeg ik van Ko (vast) voor mijn verjaardag een sierappelboompje (Malus 'Red Sentinel')  met daarin een mistletoe. Die heeft het prima gedaan.  Ik moest het derde jaar al snoeien en heb dat later nog eens gedaan. Misschien was de tweede keer geen goed idee. Ik weet het niet en de 'mistletoeman' is buiten bedrijf! 

Maar kijk nou eens onderaan de foto links: bovenin, met dat appeltje erin, de dooie takken van wijle de mistletoe maar onderaan een baby mistletoe!!!

Zo, de eerste moorden zijn weer gepleegd: een rups en een slak in mijn leuke clematis 'Queen's Mother' en er was al flink wat vanaf geknaagd. Er is ook een aster die ik in de smiezen moet houden en ook Scuttelaria incana wordt in het voorjaar altijd opgevreten door slakken. 
7 april. Aan warm ben je zó gewend!!  Heerlijk nu buiten.

Tussen de tegels en stenen laat ik veel staan. In het pad naar de voordeur staat Viola sororia 'Freckles'  uitbundig in bloei. Dit jaar meer dan vorige jaren. Elders heb ik hem in een donkerder uitvoering: 'Blue Freckles'. Je krijgt ze nooit meer weg. Mooi zo!

 

Hieronder links twee die ik niet hoef: Sagina  links en de rode klaver, Oxalis cornucata? , rechts. Die naam komt ook wel weer boven. Ook die twee raak je nooit meer kwijt.

Ik ben dol op zo'n stukje met mos op de tegels. Misschien had ik in Japan geboren moeten zijn, daar hebben ze speciale clubs waarin ze alleen maar over mos praten ! Volgens Paulien Cornelissen dan.
Er staat van alles tussen: op het ogenblik bloeiende viooltjes - waarvan ik even de naam niet weet - rechtsboven de blauwe corydalis, die nog moet gaan bloeien en 2 bosanemoontjes, die zich daar blijkbaar lekkerder voelen dan in het achterliggende perk. Gras en ... haal ik er meestal tussenuit. Naarmate ik ouder word duurt het langer om sommige namen binnen te halen. Ze zijn er wel, maar laten even op zich wachten. Viola laboradorica , dat is 1. De andere is het kleinste bloeiende plantje in Nederland en ik heb er altijd een hekel aan gehad. Sagina dus. Hierboven.  Nu vind ik die rode klaver met penwortel, uitlopers en springzaad erger!!  Maar dat ziet er wel weer heel lief uit als het bloeit. 
Die bosanemoontjes probeer ik vaker. Hier had ik ze onder de geelbladige sering geplant, zeker 50 cm verderop. Één keer een bloemetje gezien ...
Vóór heb ik de blauwe, Anemone robinsoniana. Daar zitten dit jaar behoorlijk wat bloemen in, maar afwachten hoe het verder gaat nu de acer weg is.

Hartstikke mooi weer, ik ga maar eens wat buiten prutsen bij dat mos. Met een vergrootglas rommeltjes weghalen, haha!

 

3 april. Ja hoor, hij staat er weer: één rode tulp!! Ik kom er maar niet vanaf.


Hieronder: mooie nieuwe blaadjes aan Cercidiphyllum 'Rotfuchs' . Alsof ze ei-tandjes hebben. 

 31 maart. Het ultieme 'groen met witte puntjes' van Leucojum aestivum  oftewel 'zomerklokje', haha! De lente is nog maar net begonnen en het nog steeds hartstikke koud. Volgens het weerbericht van gisteren zou er vandaag geen wind zijn. Mooi dat je niemand meer kunt vertrouwen ... stevig en guur is ie!

Als het lekker weer is is het voorjaar fantastisch. Maar als het koud is word ik daar extra chagrijnig van, meer dan in b.v. november.

30 maart. Hoewel het jammer genoeg, naar mijn smaak dan, te koud is, bloeit alles wel eerder dan anders; Tulipa clusiana , de soort, staat beeldig te wezen in de voortuin. Ook 'Havran' staat al in bloei, met z'n heel donkerrode bloemen. 

De krentenboom is net begonnen en op z'n mooist. Ik vind een krentenboom vrijwel altijd mooi, wat hij heeft over het algemeen een prima vorm en redelijk aantrekkelijk blad. 

De vergeet-mij-nietjes zijn dit jaar blauwer dan anders. Helaas kan ik met mijn camera geen goede foto maken van de voortuin, die nu in mijn ogen heel aantrekkelijk is met van alles: primula's, vergeet-mij-nietjes, corydalis, die fraaie veronica, de laatste helleborussen, viooltjes, tulpjes, longkruid, leucojum aestivum,  blauwe druifjes, paar narcissen, van alles. Het is geen lekkere temperatuur, maar er is ook minder wind en er is wat vocht in de lucht, dus iets plezieriger buiten en wat is het mooi! 

 

Twee, waarvan ik de naam (nu even) niet weet. De druifjes hebben Marleen en ik een keer van André gekregen. Waar de witte met groene puntjes en de roze druifjes niet langer dan één jaar blijven, komen deze ieder jaar op. Ze hebben ook niet van die achterlijke hoeveelheden loof die de gewone blauwe druifjes, bijna een plaag, elk jaar weer produceren. Een onderschat probleem is dat: het loof van de boerenkrokussen, gewone vogelmelk en blauwe druifjes ontsieren de tuin t/m minstens half mei. De vogelmelk probeer ik ieder jaar weg te halen, zonder succes! De blauwe druifjes staan vnl in de ring en daar wil ik niet graven. De krokussen staan vooral voor het huis, maar zaaien zich op niet te begrijpen manier, net als speenkruid, overal uit. Het fraaie, begeerde crème speenkruid - Ranunculus ficaria 'Salmon's White' - zaait zich uiteraard NIET uit ... De namen van het longkruid en de druifjes op de foto komen nog. Pulmonaria 'Opal' . Muscari  was iets als Mount Everest, geloof ik. Verder zoeken. O nee, 'Mountain Lady'  ik wist wel dat het iets met Berg te maken zou hebben, haha!

27 maart. Een raar probleem dit jaar: normaliter gaan de amaryllis in de zomer naar de binnentuin, krijgen daar geen verzorging meer vanaf september en gaan bij de eerste nachtvorst naar de garage. Dit jaar was er geen nachtvorst. Maar voordat wij naar warmere oorden vertrokken gingen ze uiteraard - voor het geval dat de winter zou toeslaan - naar de garage en bleven daar hun blad houden. Ik kan me niet herinneren, dat ik ooit het blad heb moeten afsnijden als ik ze, na onze gebruikelijke reis, ergens in januari/februari, weer ging oppotten. 
Dit keer ging nieuw blad met de gebruikelijk haast van een amaryllisbol aan de groei, zo snel dat ik bij 'Lagoon', waarvan ik het minst houd en die gewoonlijk bloeit zónder blad!, een stok moest zetten met een elastiekje om het blad. Er zit nu wel een dikke knop in, voor straks idioot grote bloemen in een prachtige kleur. Ik heb een kind van 'Lagoon', inmiddels al aardig aan de maat. Wil iemand hem hebben, laat het weten. Stuur ik 'm op in oktober of zo, als ik de corona overleef tenminste.
 'Rebecca' heeft meestal wél blad als zij bloeit en in de diepte tussen de bladeren bespeur ik een bloemknop. Heel mooi is deze, met zachtroze - écht roze - bloemen. 
Dit jaar heb ik een 3e bol: 'Misty'. Dat vind ik de allermooiste amaryllis (hippeastrum moet ik eigenlijk zeggen). Ik had er eentje aan mijn zus Paula gegeven. Deze zomer heb ik die meegenomen. Zonder blad, want de bol is door dementerende Paula (89) niet verzorgd, laat staan gekoesterd, dus wellicht komt er niks meer van terecht. Paula is vóórdat het verzorgingshuis realiteit werd, overleden en stuurt, hoop ik, wat zegen naar beneden bij wijze van vertroetel. Er komt nu een puntje groen aan.

23 maart. Stralend weer, maar koud en met stevige wind. 
22 maart. Ja hoor! PINKSTERbloemen in bloei!!! en vergeet-me- nietjes.
21 maart. Dit zou het begin van de lente moeten wezen, maar er staat, zoals zo vaak, een koude wind en er wordt in de komende nachten VORST verwacht. In de winter, die nu dus officieel achter ons ligt, hebben we dat niet dikwijls meegemaakt. 

Vandaag is de Koopjesdeal van vandaag die va bloeiende zomerplanten, met de mededeling dat het nu dé perfecte tijd om te planten is. Wat een onzin!!! Na de ijsheiligen hebben we toch altijd geleerd? Dat is pas over een klein twee maanden.

Hoewel het heerlijk is dat er weer van alles buiten van start gaat en er overal bloemen verschijnen heb ik eigenlijk een hekel aan dit seizoen. Juni is in veel opzichten mijn lievelingsmaand, maar valt ook vaak tegen, juli/augustus en september zijn in de praktijk vaak de beste maanden.

Mooie en aangename dagen in het voorjaar zijn altijd cadeautjes!

17 maart. Nu het wat beter weer is werk ik elke dag wel een tijdje buiten. Vnl nog even sprieten weghalen zodat de nieuwe bloei beter tot zijn recht komt. Met op de foto, corydalis, de kleine gele viooltjes en Pulmonaria 'Blue Ensign' in de ring. De merel zingt weer.

Er komt nu wat kleur in de tuin. Speenkruid natuurlijk, maar daar ben ik niet zo blij mee; blauwe druifjes, ook al niet zo geliefd. Maar deze 'Blue Ensign' vind ik erg mooi, net als de heel lichtblauwe soortgenoot tegenover de keuken.

Gisteren zag ik iets wits bloeien, een blok verderop n onze straat: Clematis armandii. Stampvol bloemen. Er bestaat ook een roze uitvoering, ik geloof dat ie 'Appleblossom' heet.
Ik heb hem op 72 ook gehad; hij groeide achterlijk hard en gaf erg veel rommel. 

 

Ik kan nog altijd maar niet begrijpen waarom Marleen een hekel heeft aan corydalis. En ze is zo van roze! Soms wat donkerder, soms bijna wit met een roze kopje, en na de bloei makkelijk weg te halen. Lang niet zo lastig als al die boerenkrokussen. De gele corydalis bloeit ook alweer.

17 maart. Na héél lang zoeken en met hulp van Cor is de naam van de plant uit Portugal gevonden: Asphodelus fistulosus fistulosus . Waarom fistulosus dubbel zou moeten begrijp ik niet. Gevonden via een foto van een boek?, mij gestuurd door Cor, en via een mail half Spaans / half Engels naar een adres op dat boek! Flora callosa de seguras, dat gegoogled, er stond ergens een e-mail adres en pronto: eindelijk antwoord. 
14 maart. Als het niet regent doe ik nu wel wat in de tuin. Er is altijd veel op te ruimen in deze tijd van het jaar.

De fuchsia's moeten nog even wachten. Volgende week ga ik ermee aan de slag. Maar omdat het niet gevroren heeft zitten er aan de meeste wel wat bloemen. Zoals hier aan 'Hawkshead': helemaal groen! Dat is nog eens viridiflorus ...

Het is vroeg allemaal, maar net zo vroeg als vorig jaar: toen had ik ook op 14 maart de eerste Leucojum aestivum en een bolgewasje met een wit bloemetje - tegenover de keuken - waarvan ik de naam niet kon verzinnen! Nou weer niet!!! Één bloemetje per steeltje, meerder steeltjes uit een punt en lijkt het meest op scylla ...

13 maart. De tweede viridiflorus/kruising/narcis is nog steeds niet in bloei en ik denk dat het er niet meer van gaat komen. Jammer, want op het plaatje vond ik dit de mooiste van de twee. Ik had nr 1 en nr 3, van van Tubergen. Ik heb in mijn boekje beschreven hoe de potjes er uitzien, want ze wonen met pot en al in de tuin.
Sinds we terug zijn uit Z. Afrika heeft het nog niet één dag niet flink gewaaid - nu dus een week of 5 - en is er maar af en toe een dag zonder regen geweest. Gisteren zijn ongeveer alle activiteiten in het land geschrapt i.v.m de corona uitbraak, niet bridgen dus. Als het nu een beetje lekkerder weer wordt is er veel tijd voor de tuin. Nou het weer nog even meewerken!
11 maart. Hèhè, eindelijk een wat lekkerder dag: droog, wat minder wind en 13°. Even de deur naar buiten een kwartiertje open en de Rosa glauca + roze fuchsia ernaast gekortwiekt. 

Corydalis malkensis  heet hij, 2 jaar geleden op de open dagen bij Kingfisher gekocht. Ik heb er al over geschreven... dat hij maar één takje heeft. Ten onrechte: hij heeft er drie en er zit ook zaad aan het eerste takje dat bloeide. 
Van die hele dure van Nijssen van hetzelfde jaar heb ik nooit iets gezien, nog geen groen blaadje. BIJ NIJSSEN MOET JE GEEN DORYDALIS KOPEN. Was bij zijn vader al zo ... 

Ik denk erover om de acer bij de voordeur weg te halen. Hij wordt veel te groot. Dikke hommel in de michaelia!

7 maart. Aan de krokussen hebben we dit jaar niks gehad. Ze zijn totaal verregend. De sneeuwklokjes zijn al lang uitgebloeid, maar Galanthus 'Polar Bear'  begint net. Deze soort vind ik wel leuk, groot, zowel blad als bloem, laat bloeiend, het rokje met de bekende hartvormige vlek , maar een groene basis! Alleen heeft ie niet 'gebungeld', want van knop-open was het gelijk bloem-open omdat de zon (toevallig) even aan was vanmorgen. Gelukkig waait het vandaag eens niet zo hard! 
Het planten van de styrax op de plek waar de iep stond, maar waar ik ook de bijzondere sneeuwklokjes heb, heeft voor deze geen narigheid opgeleverd. Voor die andere soorten wordt het even een jaartje afwachten, met de regen en zo kwam er niet veel van terecht. 
Vóór bloeit isopyrum -  Isopyrum thalictroides  - die zich langzaam uitbreidt. Lijkt op anemonella, maar kleiner en veel sterker, heel schattig. Witte bloemen, lastig fotograferen. 

Omdat het redelijk lekker weer is, geen regen en iets minder wind, heb ik vandaag de potentilla's gesnoeid en de hertshooi bij de voordeur. Ik word daar tegenwoordig doodmoe van, al levert het amper een halve groene bak vol op. Er moet natuurlijk nog een heleboel, zoals alle fuchsia's en de rozen ...

Van van Tubergen kreeg ik het advies om de viridiflorus narcissen met pot en al in te graven en de bollen eruit te halen in juni, dan rust tot sept/okt. Stinkduur die bollen en ik heb tot nu toe maar één bloemetje gezien. De andere bol heeft een knop, die maar moeizaam tot ontwikkeling komt. 

 . 

6 maart. De michaelia  bloeit als een tierelier. Koud is het nog niet geweest, maar toch háát ik deze winter van wind, wind, wind en nog eens wind. Akelig guur en beroerd voor ogen die een staaroperatie hebben ondergaan.

Ik zie dat er al viooltjes bloeien, maar ik kom amper in de tuin!

Van twee planten die ik leuk vond in Zuid Afrika heb ik de namen gekregen via een botanische site en ene Adam Harrower. Zie begin februari. Die uit Portugal is nog altijd onbekend.

1 maart. Dat klinkt al heel wat beter dan februari. Het waait nog steeds. Ik kan niet achterhalen wat het  bolgewas is dat Marleen meenam uit N. Portugal. Het ziet eruit als Anthericum liliago, maar daarvan zijn de bloemetjes spierwit. De rode streepjes kan ik nergens vinden en noch Eleftherios noch IBS reageert op mijn verzoek tot identificatie!
22 februari. Koud is het zeker niet, maar het waait al een week of twee plus zonder ophouden. Om dol van te worden. Of chagrijnig. De corydalis begint te bloeien, er zijn blauwe druifjes, longkruid, narcissen. 
19 februari. Het is achterlijk vroeg voorjaar. Doodeng, want als de vorst toeslaat weet je niet wat er gebeurt, maar dat is wel vaker zo. 

In het gemeenteperk hier vlakbij Cornus mas  en daaronder massa sneeuwklokjes, die al bijna uitgebloeid zijn. 

Hierboven Cyclamen coum  zaailingen tegenover de keuken, met één eigenwijze roze ertussen! Michaelia sinds vandaag in bloei en hartstikke vol knoppen. Die kun je dus snoeien zo hard als je wilt, zij gaat er alleen méér van bloeien. Ook de witte corydalis - met een tweede naam die ik niet kan onthouden - bloeit. Hij produceert wel nog steeds maar één takje bloemen en nog geen zaailingen. Die dure van P. Nijssen heb ik nog nooit gezien ...
Bij de overburen staat iets waar ik niet zomaar een naam op kan plakken: bijna in bloei. Ziet eruit als een kuipplant en is er niet nét ingezet!!!
15 februari. Krijg nou wat. Er bloeit iets in de binnentuin en ik weet geen naam. Ik weet hem wel, maar ik kan er niet opkomen. Skimmia.
14 februari. Zo, nu wordt het weer tijd voor een regulier dagboek. Het maken van een reisverhaal kost altijd veel tijd, vooral het bewerken van de foto's, maar het Z. Afrika verhaal 2020 is ongeveer af en we gaan weer over tot de orde van de dag. Reisverhaal op onze homesite: vijnberg.

Marleen heeft de plant op de foto rechts meegebracht uit Portugal en denkt, dat ik wel weet wat het is. Mooi niet!!! En dat kan ik niet uitstaan!!!

Ik heb gezocht in 'Bulbs' en lijvig boekwerk over bollen uit de hele wereld, op Google uiteraard, in een kleiner boek uit Australië, in het bollenboek van Spectrum. Ik kom er niet uit. Lijkt op anthericum liliago, maar die rode streepjes kloppen niet. Bloeit begin februari al.

E-mailtje naar Eleftherios in Griekenland, die heel veel van bolgewassen weet. Maar die is soms traag met antwoorden.

Later: heel via via, o.a. Cor en een onbekende in Spanje, heb ik de naam van de bloem hierboven: Asphodelus fistulosus ssp fistulosus.
Deze bloeiende struik in Buffel's Drift. Nog geen idee. 

Vandaag heb ik van Adam Harrower, Kaapstad, gehoord dat dit Ehretia rigida  is en dat dat de struik in Zuid Afrika Cape Lilac genoemd wordt. Zonder enige verwantschap aan onze sering ...

Deze in Addo. Misschien Sutera pendiculata. Nee, mis! Het is - weer met dank aan Adam Harrower -  verre familie van ons vingerhoedskruid en heet Jamesbrittenia microphylla . Ik weet nu ook niet meer hoe ik aan Suttera kom ...

We hadden een geweldige gids, maar hij was niet van de plantjes!

In Chrislin: Grewia occidentalis  

Z. Afrikaans: Kruisbessie.

Onbekende struik in de tuin van Chrislin: Conbretum rotundifolium , met dank aan Fred Triep
Onbekende, bijna uitgebloeide, struik, berm, Kaapstad en bij Kurland: Tecomaria capensis 
 In het veld bij Plettenberg Bay: Gifbol. Hypoxis rooperi.

' 'n Sommerblommende bolplant wat in die klam woudsoom en in oop grasveld voorkom' staat er in mijn boekje over Outeniekwa, Tsitsikamma & Ooostelijk Klein-Karoo

Er staat niet bij waarom ie 'gifbol' heet.

Watsonia . Bij Plettenberg Bay een hele strook ervan in de berm. Ook roze en zalm. 
Zoiets als dit groeide ook in Frankrijk en ik vind de naam wel. In Addo (Wildpark). Misschien Caprobrutus dimmidiatus. 
9 februari. Ik ben de foto's van Zuid Afrika aan het organiseren. Hierboven vast een paar.
6 februari. Het is nog maar begin februari, maar er is nog geen winter geweest, dus er staat al veel in bloei. En welke sneeuwklok rechts nu precies is weet ik niet uit mijn hoofd. Gezocht: G. viridiapice , met een groen vlekje op het buitenste blad. G. 'St Arnott' heeft een rokje dat aan de binnenkant gestreept is. Dit jaar stuk of 5 bloemen. De reuze sneeuwklok van vorig jaar is misschien teloor gegaan bij het planten van de styrax. 

17 januari. Het veldje Cyclamen coum zaailingen begint het lekker te doen. Stuk of 11 bloemetjes ... Ik zie ze ook op andere plaatsen! Daar kan ik nou echt van genieten!

Léon kwam de styrax planten. Hij is behoorlijk groot en had dus ook een enorme kluit. Er moest een paal bij en die werd er met een soort hand-hei-ding worden ingeramd. 
Ik hoop dat ie in juni bloeit en geen wolluis krijgt. En dat de flox - paniculata zonder toevoeging -  eronder niet ter ziele is, want die is moeilijk te vinden 

 

16 januari. De iep  is weg en nu is er een lege plek. Ik heb daar ook al een els gehad. Je moet ook eigenlijk zelf bepalen welke boom je waar wilt en niet met giften in zee gaan. 

Ik heb een Styrax japonica gekocht. Hartstikke duur, maar hij is dan ook wel bijna 4 meter hoog. Morgen komt Léon hem planten.

De meneer die hem kwam brengen had voorheen bij Pieter Zwijnenburg gewerkt. Nu weet ik dus ook waar die gebleven is. In Drenthe, dicht bij N&T, waar we wel eens komen

Het is zo achterlijk zacht, dat deze treurwilg nog steeds zijn blad niet kwijt is.

Er staat wel van alles al in bloei: sneeuwklokjes, toverhazelaar, krokussen, helleborus, ik heb nog campanula gezien, madeliefjes, erigeron uiteraard. Het zegt niks, over twee weken kunnen we strenge vorst hebben. Ik heb al meer dan eens meegemaakt dat de eerste sneeuw eind maart naar beneden kwam!

11 januari. Mooi verjaarscadeautje? Narcissus viridiflora 3 . De bloem is ongeveer half zo groot als op de foto.

Kwekers zijn aan de slag gegaan met deze herfstbloeiende narcis uit Marokko. Ooit heb ik er wel eentje gehad, gekregen van ene Pontus, die in Zwitserland woonde. Die was maar 2 cm of zo, maar meer dan een bloem aan een steel, heeft 2x gebloeid en rook naar peper, herinner ik me. Ik heb er vast wel eens iets over geschreven ...

Deze komt bij van Tubergen vandaan. Ik heb N. viridiflora 1 in de garage en ik geloof dat er een knop begint. En dan hoop ik maar dat het nog 4 weken duurt voordat de bloem eraan zit ...

10 januari. Die colchium is opgegeten of zo, weg in ieder geval. Maar de eerste krokus bloeit.
7 januari. Mijn gewaardeerde lezers wens ik van harte een goed 2020. Blijf gezond en lach veel en geniet vooral van wat er allemaal groeit.

En bloeit! Zoals hier in de tuin al een bungelend sneeuwklokje, een bos roze helleborus, op verschillende plekken zaailingen van cyclamen coum van wit tot donkerroze, de hamamelis op de foto en één Colchium hungaricum 'Valentine', maar die staat niet in de zon en ziet eruit als een witte krokus ...

In november en december ben ik nauwelijks in de tuin geweest;  nu ga ik wel weer elke dag kijken. Na rijp beraad heb ik voor de lege plek van de iep een al, hoop ik, flinke Styrax japonicus besteld. Die komt volgende week en ik hoop dat Léon tijd heeft om hem te helpen planten. Er zal wel een stut bij moeten in het begin.


naar bovenkant